ΕΛΛΑΣ

ΕΛΛΑΣ

ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

18.3.17

ΤΙ θα είχε να ειπεί.Σήμερα Ο Ιησούς;

Αν γινότανε τρόπος να ξαναγυρίσει σήμερα κοντά μας, και έβλεπε τη χάρη με την οποία τον έχρισε η ιστορία, θα χαιρότανε. Γιατί θα 'βρισκε πως την άξιζε τέτοια τιμή από τους ελάχιστους εκείνους που κατανοούν το δράμα του. Επειδή έζησε ζωντανός το θάνατο του.

Όμως, στα εκατοντάδες εκατομμύρια που τον λατρεύ­ουν σήμερα σα θεό, τους χριστιανούς καθώς τους λένε, θα είχε να ειπεί. 

Μα εγώ δεν είμαι χριστιανός, βρε σαφρακιάρηδες! Κι εσείς μοιάζετε σε μένα, όσο μοιάζει ο ρυπαρός ιπποπότα­μος στο περήφανο άλογο με το κατάλευκο δέρμα και τα κατάμαυρα μάτια. Όλους εσάς δεν ήρθα να σώσω. 


Να σας καταγγείλω ήρθα, και να σας φραγγελώσω. Το μυαλό σας, την ψευτιά σας, την αχρεία ψυχή, και τις δολερές σας πράξεις. Αυτά είχα στο νου μου, την ώρα που τίναζα τα αστροπελέκια με τα απανωτά «ουαί» για τη φαρισαϊκή ηθική σας. 

Με αστραπές τρεκλές, με βροντή και με λάμψη εμαστίγωσα την υποκρισία σας. Και σεις με κάματε ση­μαία στα ψεύδη και σάλπιγγα στις πομπές σας. 

Γιατί όλοι σας, από τον πάπα της Ρώμης και τον πατριάρχη της Πό­λης, από το σοφό θεολόγο και το φοροφυγά επίτροπο της ενορίας ως τον τουρλωτό καθηγούμενο του μοναστηριού, είσαστε ίδιοι οι τάφοι που παράσταινα! 

Γιομάτοι ακαθαρ­σίες, μύγα κουλουμωτή, και σάπια κόκαλα. Και τούτο το τέρας των τεράτων δύο χιλιάδες χρόνους τώρα, το σέρνετε και χαράζετε την τροχιά της ιστορίας, όπως οι Τρώες που έσερναν εκείνο το ξύλινο άλογο με χαχανητά και αλλη­λούια από τα τείχη στην πόλη. Χωρίς να ξέρουν ότι ετοί­μαζαν το χαμό τους. 

Σας βλέπω χωσμένους στα ερείπια της ιστορίας, που οι ίδιοι στο όνομά μου θα την γκρεμί­σετε. Διπλοεντέληνοι και παχυμουλαράτοι. Κακά σας έμα­θε, όποιος σας είπε ότι σας φέρνω ειρήνη. Ρομφαία και μαχαίρια σας έφερα. Και το μεγάλο πόλεμο στον εαυτό σας πρώτα, και ύστερα στους υποκριτές του κόσμου. 

Καμωθήκατε πως δεν καταλάβατε αυτά που σας είπα. Όμως τα λόγια μου ήσαν κρυστάλλινα και καθαρά σαν τα μάτια μου. Εκείνος που είναι να τραβήξει το δρόμο μου, είπα, θα σηκώσει τον δικό του σταυρό. Αλλο πέρασμα δεν υπάρχει. Ούτε άλλη ερμηνεία στα λόγια μου. 

Μα εσείς διακωμωδήσατε την τραγωδία. Ανοίξατε πόρτα εκεί που δεν υπάρχει. Την οδηγία μου την κατεβάσατε στη λασπουριά και στα έλη σας. Όπου κοάζετε και βουτάτε με τους βαθράκους. Εγώ να σηκώσω τις δικές σας αμαρτίες; 

Για ποιο λόγο τάχα, χαραμήδες; Το χρώσταγα στην αμά­θεια, στην οκνηρία, στο βόλεμά σας; Στο λιανό άντερο και στο χοντρό σας; Ναι. Είναι αλήθεια πως σας ζήτησα ν' αγαπάτε τους άλλους. Αλλά πώς ημπορείτε, θεομπαίχτες, ν' αγαπάτε τους άλλους, αν δεν πάψετε πρώτα ν' αγαπάτε τον εαυτό σας; 

Που ο καθένας σας πιστεύει πως είναι ο άξονας, που γύρω του κινείται η γη και η ιστορία; Με παραχαράξατε ως το τελευταίο μου κύτταρο. Και διδάξατε πονηρά ότι ανέβηκα στο σταυρό, για να σας λυτρώσω, Όχι. 

Εκείνος που είναι να σωθεί, που σημαίνει εκείνος που διάλεξε τη ζωή της αρετής και του δίκιου, θα τραβή­ξει αναπόφευγα για το δικό του λόφο και το δικό του όρος. Τέλος, κιοτήδες και κάλπηδες. Αγιορείτες, μαδεμλίνοι, δομηνικανοί, σαβουρώματα. Τέλος. Αρκετά στο όνομά μου σταυρώσατε το ανθρώπινο γένος!


Δημήτρης Λιαντίνης 

28.1.17

Τα αρχαία sms ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ


 




Στην αρχαιότητα δημιουργήθηκε μία από τις πιο διορατικές εφευρέσεις. 
Ο Αινείας ο Τακτικός ανακάλυψε την πρώτη μέθοδο υπεραστικής επικοινωνίας. 

Το 350 π.Χ. εφηύρε τον υδραυλικό τηλέγραφο, συσκευή που μπορούσε να μεταφέρει γρήγορα «έτοιμα μηνύματα», σε μεγάλες αποστάσεις. 

Ο στρατηγός από τη Στυμφαλία ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε και έγραψε οδηγό για τις στρατιωτικές επικοινωνίες, καθώς θεωρούσε ότι οι δάδες δεν επαρκούσαν σε καιρό πολεμικών συγκρούσεων. 

Και αυτό διότι δεν υπήρχαν λεπτομέρειες στο μήνυμα ούτε κάποια περιγραφή ενώ ο χρόνος που χανόταν ήταν πολύτιμος. Έτσι, ανέπτυξε τον αποκαλούμενο υδραυλικό τηλέγραφο, δηλαδή μηχανισμό μετάδοσης προσυμφωνημένων μηνυμάτων σε μια 
προσπάθεια να ξεπερασθούν οι δυσκολίες. 






Όταν ήθελαν να μεταδώσουν μήνυμα, ειδοποιούσαν την απέναντι σκοπιά υψώνοντας αναμμένο πυρσό. Αριστερά η συσκευή που εκτίθεται στο Μουσείο Τηλεπικοινωνιών του Cosmote 
Ο υδραυλικός τηλέγραφος του Αινεία του Τακτικού. 

Χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την ταχεία μεταφορά μηνυμάτων στην αχανή αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πώς λειτουργούσε Επρόκειτο για συσκευή από την οποία μπορούσαν να σταλούν προσυμφωνημένα μηνύματα. 

Όπως, δηλαδή, συμβαίνει σήμερα μέσα από τις συσκευές των κινητών, τα οποία έχουν την δυνατότητα να αποστείλουν «πρότυπα μηνύματα», όπως για παράδειγμα «είμαι σε σύσκεψη», «θα σας καλέσω αργότερα» κτλ. 

Ο υδραυλικός τηλέγραφος είχε τη δυνατότητα αποστολής 20 τέτοιων μηνυμάτων, προσαρμοσμένα στις ανάγκες της εποχής, όπως «παύσατε πυρ», «οπισθοχώρηση», «ο εχθρός πλησιάζει», «τέλος συναγερμού», «επίθεση», «κυκλωτική κίνηση» και άλλα. 

Ήταν ένας χάλκινος κύλινδρος που είχε νερό στη βάση του. Εκεί επέπλεε ένας μεγάλος φελλός. Πάνω στον κύλινδρο βρίσκονταν στηριγμένα σε όρθια θέση τα «έτοιμα μηνύματα». 

Στο κάτω μέρος υπήρχε μια μικρή βρύση, ένας κρουνός, όπως λεγόταν εκείνη την εποχή, που στηριζόταν σε μεγάλη λεκάνη. Ίδια συσκευή υπήρχε και στην απέναντι πλευρά, όπου πήγαινε το μήνυμα. 

Έτσι, γινόταν εφικτή η επικοινωνία ανάμεσα στον πομπό και τον δέκτη. Αντίστοιχα, και στις δυο πλευρές, υπήρχε κάποιος χειριστής. 
Ο αποστολέας άναβε έναν πυρσό και περίμενε την ανταπόκριση Μόλις ο δέκτης άναβε και τον δικό του πυρσό, οι δυο χειριστές άνοιγαν ταυτόχρονα τις βρύσες τους. 




Όταν η στάθμη του νερού έφτασε στο επιθυμητό ύψος, που αντιστοιχούσε σε ένα μήνυμα, με την ίδια διαδικασία των πυρσών ο πομπός ενημέρωνε τον δέκτη να κλείσει τον κρουνό του. 

Για να λειτουργήσει σωστά και να μην γίνει λάθος στο μήνυμα – που θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο σε περίπτωση πολέμου – έπρεπε οι κινήσεις να γίνονται με μεγάλη ακρίβεια. 

Όλα ξεκινούσαν από το ταυτόχρονο άνοιγμα και κλείσιμο της βρύσης. Μέσω του υδραυλικού τηλέγραφου, ο στρατός είχε πλέον τη δυνατότητα να επικοινωνεί με συγκεκριμένα μηνύματα, μεταξύ στρατιωτικών ομάδων, τα οποία σε περίπτωση εισβολής από ξηρά η θάλασσα θα μπορούσαν να μεταφερθούν εγκαίρως και στους πολίτες. 

Η ευφυέστατη μέθοδος αποστολής προσυμφωνημένων μηνυμάτων, που περιέγραψε ο Αινείας ο Τακτικός τον 4ο π.Χ. αιώνα,

 χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την ταχεία μεταφορά μηνυμάτων στην αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.



πηγη
ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

18.12.16

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΧΑΣΑΜΕ!


Μία νέα μέρα, ηλιόλουστη μέρα, ξημέρωσε για την όμορφη χώρα της Cháka Di Clánia. Αγουροξυπνημένοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, ρούφηξαν με μερικές δυνατές γουλιές τον καφέ τους, έφαγαν ένα καλό τοστ με μπόλικο τυρί και φιλέτα γαλοπούλας και κατά τις 11 το πρωί κίνησαν για τη δουλειά τους.

Άλλη μια μέρα ρουτίνας. Οι πασιέντζες στον υπολογιστή, οι αναρτήσεις φωτογραφιών στο Facebook και η κουβέντα με τους συναδέλφους για τα μυστικά του καλού σεξ είχαν πια γίνει μέρος της ρουτίνας τους. Τα είχαν πια βαρεθεί.
  
Το μόνο που τους απέμενε ήταν αυτό το παιχνίδι βασανισμού των πολιτών, που από τα χαράματα μαζεύονταν έξω από τους δημόσιους οργανισμούς και υπηρεσίες. 


Ένα παιχνίδι παλιό, αλλά εξαιρετικά διασκεδαστικό με πολλές έξυπνες ατάκες: «Αυτό το πιστοποιητικό δεν κάνει. Να φέρετε άλλο. 




Μετά θα πάτε στον τρίτο όροφο στο πρωτόκολλο, μετά στον δεύτερο για υπογραφή, στη συνέχεια στο διευθυντή, μετά θα βγείτε έξω να πάρετε από το μαγαζάκι χαρτόσημα και στη συνέχεια στον πρώτο όροφο, για να δώσετε ένα αντίγραφο. 

Μετά πάλι σε μένα και στη συνέχεια στο διευθυντή και μετά στο ισόγειο για επικαιροποίηση».

Η ευρηματικότητα στις κόμπλες κατά των πολιτών αποτελούσε το κύριο μέρος αυτού του αέναου παιχνιδιού. 

Ένας άτυπος ανταγωνισμός επικρατούσε πάντα μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων στη μικρή, αλλά πανέμορφη χώρα της Cháka Di Clánia. 

Όποιος κατάφερνε να εκνευρίσει περισσότερους πολίτες, κέρδιζε εύσημα και σεβασμό από τους υπόλοιπους δημόσιους υπαλλήλους.

Κατά τις μία το μεσημέρι, μετά από δυο-τρεις ώρες ατάκας και σχολίων στο Facebook, οι δημόσιοι υπάλληλοι, έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής. 

Τα όμορφα ανοιξιάτικα απογεύματα, τα περνούσαν σε πλατείες για καφέ. Τα βράδια, ουζάκι και τσίπουρο σε κάτι μικρά μαγαζάκια σεσημασμένων φοροφυγάδων προπονημένων στο κλείσιμο του ματιού. 

Σε μπερδεύουν. Ποτέ δεν ξέρεις αν κλείνουν το μάτι ή έχουν θέμα με το οπτικό τους νεύρο. Αυτό ισχύει σχεδόν για όλους τους μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες. 


Διαγωνισμός φοροκλεψίματος και φοροαποφυγής κάθε χρόνο μεταξύ τους λίγο μετά την υποβολή των δηλώσεων. «Πόσα έκρυψες ρε μ@λ@κα φέτος; 15.000 χιλιάρικα; Ωραίος! Πάλι ο δικός σου στην εφορία καθάρισε, ε;».

Η ευγενής κάστα των μεγαλοεπιχειρηματιών, καναλαρχών, εργολάβων του δημοσίου και αρπακτικών των κρατικών συμβάσεων δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία της χρήσης τρικ στη φοροκλοπή και τα αδήλωτα εισοδήματα. 

Το κάνουν με ένα απλό τηλέφωνο σε κάθε πολιτευτή, βουλευτή και υπουργό. Ξέρουν, πως αυτή τους η επιθυμία πρέπει να γίνει σεβαστή, αλλιώς δεν χρηματοδοτούν καμία προεκλογική καμπάνια και δεν δίνουν καθόλου μίζα και μπαξισάκι στον κάθε δημόσιο λειτουργό. 

Αυτό πονάει όλους όσους διαχειρίζονται την εξουσία. Κάνουν λοιπόν ό,τι μπορούν, για να ικανοποιήσουν τους «ευεργέτες» τους.




Ο υπέροχος λαός της 
Cháka Di Clánia δεν έχει ελιτίστικες ανησυχίες. 
Δεν τους απασχολούσε η παγκόσμια οικονομική κρίση, μιας και ένας στους τρεις εργαζόταν στο Δημόσιο, 
ο άλλος ήταν συνταξιούχος και ο τρίτος, από γενετήσιο λάθος, γεννημένος φουκαράς, είλωτας και μαθημένος στην υπακοή και την αναμονή μιας πιθανής ρίψης ψίχουλων μπαγιάτικου ψωμιού σαν ένδειξη φιλευσπλαχνίας των «ημέτερων». 

Αυτός λοιπόν ο περήφανος λαός δεν έδινε δεκάρα για τη μόλυνση του περιβάλλοντος, την παγκόσμια φτώχεια, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, τα παιχνίδια των φαρμακοβιομηχανιών και τα ανίερα παιχνίδια της παραπληροφόρησης από τα ΜΜΕ. 
  



Τον απασχολούσαν άλλες, πιο ανθρώπινες ανησυχίες. Για παράδειγμα, πότε θα την κάνει για το χωριό της μάνας του ο γείτονας, για να του πηδήξουν την παιχνιδιάρα και λάγνα γυναίκα του. 

Πότε θα καταφέρουν να βουτήξουν κανένα 4x4 από τίποτα πλειστηριασμούς ή κανένα εξοχικό από κανένα ψώνιο, που πήρε δάνειο για χαβαλέ και τώρα τα χάνει όλα.Τα νέα για τη κυρα-Μαρίτσα, την αυτοδίδακτη νοσοκόμα της γειτονιάς, ήτανε καλά. Ο γιος της, που μετά από τέσσερις αποτυχημένες προσπάθειες να περάσει στην Ιατρική Σχολή, την έκανε για Ρουμανία. 

Εκεί σπουδάζει αργά, αλλά σταθερά. Καλά λοιπόν ήταν τα νέα. Είπε λοιπόν στη μάνα του, πως μετά από κάποιες διαπραγματεύσεις, τα βρήκε με τους καθηγητές του. 

Η κυρά Μαρίτσα θα τους έδινε ένα σεβαστό ποσό, θα τους φιλοξενούσε και δωρεάν στην παράνομη πανσιόν της στο όμορφο νησί της και επιτέλους ο μονάκριβος γιόκας της θα γινόταν γιατρός.

Η συνέχεια, απλή και γνωστή. Θα τον έχωνε σε κάποιο κρατικό νοσοκομείο με τρόπους, που μόνο οι περήφανοι πολίτες της Cháka Di Clánia γνωρίζουν, θα τον μοσχοπάντρευε με τη κόρη ενός τσιφλικά αγρότη γνωστού στο σόι του ορεσίβιου άντρα της, που πλούτισε από τις βαρβάτες επιδοτήσεις, και θα συνέχιζε τον ανθόσπαρτο βίο του. 

Άλλοι βέβαια κάτοικοι στην Cháka Di Clánia βρίσκουν πιο οικονομικές λύσεις. Μετά το Λύκειο, απευθείας στο Δημόσιο ή καμιά ΔΕΚΟ. Έτσι, χωρίς χασομέρια. 


Να δουλέψει το παιδί 10-15 χρόνια και μετά να βγει στη σύνταξη και με το εφάπαξ να ανοίξει αυτό το τυροκομείο στο χωριό στο όνομα της μάνας του.
 


Την Κυριακή, στην εκκλησία όλο το χωριό. Δηλαδή, η παροικία του χωριού, που πριν χρόνια μετακόμισε στην Αθήνα, ώστε μερικοί χωριανοί να ζήσουν κι αυτοί σαν άνθρωποι.

Να τον «βρέξουν» με τις ρωσίδες και τις ουκρανές χωρίς τα περίεργα, κουτσομπολίστικα μάτια των συγχωριανών τους. Ελεύθερος έρωτας.

Τι θα απογίνουν τα ιερά και τα όσια της φυλής; Οι παραδόσεις; Η θρησκεία; Τι θα λένε οι ένδοξοι πρόγονοι από τα νησιά των Μακάρων και τα Ηλύσια Πεδία, που τώρα κάνουν μπάνιο στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ μαζί με το Μεσσία;

Τι θα πουν οι άγιοι και οι αγίες, αυτοί οι αέναοι προστάτες του έθνους της Cháka Di Clánia;
    
Ο Μπάμπης, είναι ένας τριαντάρης νέος με πολλά προσόντα. Γνωρίζει όλες τις ποικιλίες του καφέ και ξέρει όλα τα στέκια, για να αράξει κανείς στην City
 Di Clánia, πρωτεύουσα αυτής της λαμπρής χώρας.


 Το χαρτζιλίκι πέφτει αβέρτα από την τριπλή σύνταξη της κορακοζώητης γιαγιάς του, που ακόμα τσιμπάει επιδοτήσεις για κάποια λιόδεντρα, που ποτέ δεν φύτεψε.

Με κουρεμένους κροτάφους και παχύ μαρξιστικό μούσι, ο Μπάμπης μαζεύει όλα τα γκομενάκια του ιδιωτικού ΙΕΚ που φοιτά και τους μιλά με στοχασμό κατά των μνημονίων, την υποδούλωση της ένδοξης χώρας του και το σοσιαλιστικό προτσές. 


Τους εξηγεί, πως η «λυκοσυμμορία» των βαρβάρων έχει βάλει στο χέρι τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Cháka Di Clánia
Τελευταία όμως, απέχει. Ένας μπάρμπας του από την Corona, μία όμορφη πόλη στα νότια της Cháka Di Clánia, του υποσχέθηκε θέση στην Εφορία.

Ο Μπάμπης όμως, το ξεκαθάρισε από την αρχή στο μπάρμπα από την Corona. Δεν θα μπει μέσα, για να βαράει σφραγίδες. Θα μπει μέσα, για να ανατρέψει την καθεστηκυία τάξη.

Θα γίνει συνδικαλιστής και θα καλεί τους συναδέλφους του σε λαϊκούς αγώνες. «Τα αγαθά κόπροις κτώνται», λέει με περηφάνια.

    
Η νύχτα σιγά-σιγά, διαδέχεται τη μέρα. Τα παράνομα ζευγάρια βγαίνουν από τα ξενοδοχεία μιας ώρας γύρω από την κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας. 


Οι κουρασμένοι αγρότες αναζητούν μερικές στιγμές χαλάρωσης σε κυριλέ οίκους ανοχής μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες τους στα αστικά κέντρα της Cháka Di Clánia


Δεν θα δεχτούν περικοπές στις επιδοτήσεις τους. Πάει και τελείωσε. Πόλεμος, εδώ και τώρα πόλεμος!

Σε λίγο θα βγει το φεγγάρι στην 
Cháka Di Clánia. Ολοστρόγγυλο, πυρακτωμένο, επαναστατικό. Ο ένδοξος λαός της  Cháka Di Clánia κάποια στιγμή θα ξαναγράψει ιστορία. 



Πάνε κάτι χρόνια, που είχε μείνει μετεξεταστέος στο μάθημα της Ιστορίας και όπως φαίνεται, θα το ξαναγράψει, για να το περάσει. 

Ησυχία, λοιπόν. Ο λαός διαβάζει...

Μελετά. Μελετά, για να δει πόσα αμελέτητα θα του σερβίρει η ιστορία του. Μια ιστορία, που κανείς άλλος λαός δεν έχει



Cháka Di Clánia! Μια χώρα της Λατινικής Αμερικής στη Μεσόγειο! 


Καληνύχτα!
 


πηγη http://www.freeinquiry.gr/

27.10.16

H εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους....

Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει, αλλά το πιο σωστό είναι,
ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους. 
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία....
Κανένας αδιάφθορος, οραματιστής, δίκαιος και συνετός άνθρωπος δεν υπάρχει περίπτωση να ασχοληθεί με την πολιτική.
Ένας που το έκανε, ο Καποδίστριας, ο συνετότερος πολιτικός, που έχει περάσει από την Ελλάδα, το πλήρωσε με τη ζωή του.



ΠΗΓΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ

5.9.16

Μια χούφτα άνθρωποι θα μείνουν στην ζωή σου, αν είσαι τυχερός

Ξεκινάς με ένα τσουβάλι γεμάτο ανθρώπους. Άνθρωποι που αποκαλείς γνωστούς, φίλους, συμφοιτητές, συνάδελφους, κολλητούς, γείτονες, συμμαθητές.
Πόσο γεμάτη ζωή με τόσους ανθρώπους, σκέφτεσαι και χαμογελάς αθώα.

Προχωράς δυο βήματα και νιώθεις πως το τσουβάλι σα να έχει ελαφρύνει. 
Ανοίγεις και βλέπεις πως κάποιοι λείπουν, πως κάποιοι έχουν φύγει ή τους έχεις διώξει και εσύ. 

Όχι μην ανησυχείς δε σε κακολογούν, ούτε τους κακολογείς, απλά έτσι είναι οι άνθρωποι, απλά χάνονται, απλά δε συνεχίζουν, απλά δεν ταιριάζουν.


Κλείνεις το τσουβάλι ανέκφραστα, έχεις τόσους πολλούς που δε σε νοιάζει.
Προχωράς άλλα τρία βήματα. Κοντοστέκεσαι ξάφνου. 

Σα να έχει ελαφρύνει και άλλο το άτιμο. Το ανοίγεις και τι να δεις… Ούτε οι μισοί. Μα σαν να προστέθηκαν και κάποιοι άλλοι, λίγοι, όχι πολλοί. Μα τι στην ευχή; 

Εσύ θα έπαιρνες όρκο ότι κάποιοι θα ήταν μέσα και κάποιοι άλλοι δε θα έμπαιναν ποτέ. Κλείνεις συλλογισμένος το τσουβάλι και προχωράς άλλα τέσσερα βήματα.

Μα το τσουβάλι το νιώθεις πιο ελαφρύ από ποτέ, επικίνδυνα ελαφρύ θα έλεγε κανείς. Σταματάς να δεις μήπως τρύπησε το τσουβάλι και άδειασε μονομιάς, αλλά μια χαρά το βλέπεις.

Ξεμπλέκεις τα δεμένα κορδόνια του και κοιτάς μέσα. 
Μα τους εκατό κλέφτες σκέφτεσαι, τι έχει γίνει; 

Που εξαφανιστήκαν όλοι; Ψάχνεις εδώ, ψάχνεις εκεί, λίγους νοματαίους βλέπεις.

Προχωράς άλλο ένα βήμα μικρό, όχι μεγάλο και πλέον είσαι σίγουρος ότι το τσουβάλι έχει τρυπήσει. Το κοιτάς από κάτω και όντως είναι τρύπιο. 

Αναθεματίζεις για ώρα από εδώ και εκεί, 

Mέχρι που προσέχεις πως κάποιοι λίγοι έχουν γαντζωθεί τριγύρω και με κόπο κρατιούνται, αλλά δεν παραιτούνται. 

Δεν είναι πολλοί. Μια χούφτα άνθρωποι, οι δικοί σου άνθρωποι.
Τους κοιτάς και τους αναγνωρίζεις. 

Είναι αυτοί που και η απουσία τους καμιά φορά ήταν ορατή μόνο στο μάτι, γιατί ήξερες πως είναι κάπου στο εκεί. 

Είναι αυτοί που και στο δικό τους τρύπιο τσουβάλι της φιλίας,της αγάπης, είσαι αυτός που γαντζώθηκε, που δεν παραιτήθηκε. 

Μπαλώνεις χαρούμενος το τσουβάλι, το ρίχνεις στις πλάτες και το προσέχεις σαν τα μάτια σου. 

Δε φοβάσαι πια μήπως αδειάσει, αλλά μήπως και γεμίσει, γιατί επιτέλους νιώθεις πιο γεμάτος από ποτέ.

Και αν σου πουν πως φταις εσύ που τους έβαλες όλους στο ίδιο τσουβάλι, να τους πεις πως το τσουβάλι της φιλίας και της Αγάπης  χωράει πολλούς 
μα στο τέλος κρατάει λίγους.



Κείμενο της Τάμι Γκεκτσιάν

23.8.16

"Δεν έχω άλλη υπομονή"

«Δεν έχω πλέον υπομονή για κάποια πράγματα, όχι επειδή έγινα αλαζόνας, 
αλλά απλώς και μόνο επειδή έχω φτάσει σε ένα σημείο στη ζωή μου όπου δεν θέλω να χάνω πια χρόνο με ό,τι με δυσαρεστεί ή με πονάει. 

Δεν έχω καθόλου υπομονή για τον κυνισμό, την υπερβολική κριτική και τις απαιτήσεις οποιασδήποτε φύσης. 

Έχασα τη θέληση να ευχαριστήσω αυτούς που δεν τους αρέσω, να αγαπώ αυτούς που δεν μ “αγαπάνε και να χαμογελώ σε όσους δεν θέλουν να μου χαμογελάσουν. 

Δεν χαρίζω πλέον ούτε ένα λεπτό στους ψεύτες και τους χειριστικούς. Αποφάσισα να μην συνυπάρχω άλλο με την προσποίηση, την υποκρισία, την ανεντιμότητα και τον φτηνό έπαινο. 

Δεν ανέχομαι πια τη δήθεν πολυμάθεια, ούτε την ακαδημαϊκή αλαζονεία. Δεν συμπλέω με το λαϊκίστικο κουτσομπολιό. 
Μισώ τις συγκρούσεις και τις συγκρίσεις. 

Πιστεύω σε έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις και γι “αυτό αποφεύγω τους ανθρώπους με αυστηρή και άκαμπτη προσωπικότητα. Φιλία χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει και η προδοσία στη φιλία δεν χωράει. 

Δεν τα πάω καλά με όσους δεν ξέρουν πώς να χαρίσουν μια φιλοφρόνηση ή μια λέξη ενθάρρυνσης. 

Οι υπερβολές με κουράζουν και δύσκολα αποδέχομαι όσους δεν συμπαθούν τα ζώα. Και πάνω από όλα δεν έχω υπομονή για όποιον δεν αξίζει την υπομονή μου». 


José Micard Teixeira

13.8.16

Μια ιστορία για τον θυμό και την αγάπη!!!




Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:

«Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;».
«Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους» απάντησε κάποιος.
«Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» επέμεινε ο σοφός.

«Γιατί θέλουν να τους ακούσει» είπε ένας άλλος μαθητής.
«Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;» ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε.
«Ξέρετε γιατί ουρλιάζουν δυο άνθρωποι όταν είναι θυμωμένοι;» τους είπε τότε.

«Επειδή όταν θυμώνουν, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ. Έτσι για να μπορέσει ο ένας ν' ακούσει τον άλλο, πρέπει να φωνάξει δυνατά, ώστε να καλύψει την απόσταση. Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά πρέπει να φωνάξουν για ν' ακουστούν.

Το αντίθετο γίνεται, για παράδειγμα, όταν δυο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι.
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνίσουν. 
Μιλούν σιγανά και τρυφερά, επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ κοντά. 
Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη.

Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο κοντά, που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν. 
Ψιθυρίζουν μονάχα. Κι όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή, δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχτούν. 
Έτσι συμβαίνει πάντα κι όταν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζει ο ένας τον άλλον».

Όταν συζητάτε, λοιπόν, μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, 
μη λέτε λόγια που σας απομακρύνουν, 
γιατί θα έρθει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη, 
ώστε τα λόγια σας δεν θα βρίσκουν πια το δρόμο του γυρισμού.

Mahatma Gandhi 

11.8.16

Κι αφού γεννήθηκες λόγω της καύλας, ζήσε και πέθανε με καύλα.





Η καύλα είναι αγνή, καθολική και αναμάρτητος. Αγνή γιατί πηγάζει κατευθείαν από την ψυχή χωρίς να μπορούν να την τιθασεύσουν τα ανεριστικά φίλτρα του μυαλού. 

Καθολική γιατί την νιώθει κάθε ον σε αυτή τη γη. Αναμάρτητος γιατί δε λαθεύει ποτέ, δεν αμφισβητείται και δεν παρεξηγείται: την καύλα πολλοί την περνούν για έρωτα, τον έρωτα δεν τον περνά για καύλα κανείς.

Η καύλα είναι πανταχού παρούσα: στροβιλίζει το μυαλό σου και χορεύει με τα σώψυχά σου. Σε κάνει να περπατάς, να ονειρεύεσαι, να σκέφτεσαι και να δρας.

Η καύλα σε ωθεί να ζεις.

Η καύλα δεν είναι μόνο σεξουαλική· είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Η καύλα είναι ενθουσιασμός, μεράκι και δίψα για ζωή. Η καύλα είναι όρεξη, ελευθερία κι ευχαρίστηση.

Η καύλα είναι δύναμη.

Η καύλα είναι παρεξηγημένη. Έχει κατηγορηθεί ως φτηνή, ζωώδης και στιγμιαία. 


Της φόρεσαν ψεύτικες φορεσιές ρομαντικών ιδεών, την έκαψαν στην πυρά, προσπάθησαν να την τιθασεύσουν με μαστίγια, μετάνοιες και ηθικοκοινωνικούς φραγμούς.

Η καύλα, όμως, δεν είναι εξιδανικευμένη. Βρίσκεται στο εδώ και στο τώρα, χωρίς να αναλώνεται σε υποθέσεις, αναλύσεις και εμμονές. 


Η καύλα δε γουστάρει να κοιτάει πράγματα κι ανθρώπους με το τηλεσκόπιο, απεχθάνεται τα αδειανά πουκάμισα και τα τινάγματα των πεταλούδων.

Η καύλα δεν είναι φτηνή, γιατί είναι ειλικρινής, ωμή και ατόφια: σιχαίνεται τα ψέματα, το φόβο, τα πρέπει και τις κάθε είδους συμβάσεις. Δε γουστάρει βολέματα, πειθαρχίες και ωχαδερφισμούς. 


Κάνει πέρα τους δειλούς, τους άτολμους, τους βολεμένους και τους βουτυρομπεμπέδες.

Η καύλα δεν είναι στιγμιαία: η καύλα είναι αθάνατη. Πηγάζει απ’ τη ζωή και χορεύει με το θάνατο. Όσο η γη γυρίζει, θα υπάρχει καύλα, γιατί η γη γυρίζει από καύλα. 


Η καύλα δεν είναι η πεταλούδα που θα καεί απ’ τη φωτιά· η καύλα ανάβει τη φωτιά. Η καύλα δεν πεθαίνει· χάνεται μόνο όταν πάψει να υπάρχει θέληση.

Η καύλα δεν είναι μία έννοια πολυσύνθετη: απλώς υπάρχει.

Βρίσκεται στα χαμόγελα των ανθρώπων και πίσω από κάθε λαμπρή ιδέα. Βρίσκεται στα κορμιά των εραστών και στις εμπνεύσεις των συγγραφέων. 


Βρίσκεται στις λέξεις των ποιητών, στις μελωδίες των μουσικών και στο γέλιο των παιδιών. Βρίσκεται στα πινέλα των ζωγράφων, στα “εύρηκα” των εφευρετών και στα χέρια των χτιστών. 

Βρίσκεται στις ιαχές των πολεμιστών και στο διαλογισμό των μυστών. Βρίσκεται στα πέταλα των λουλουδιών και στο βόμβο των μελισσών, στις στάλες της βροχής, στον κεραυνό, τη βροντή, την ελπίδα και την απελπισία.

Είσαι εδώ λόγω της καύλας και λόγω της καύλας ζεις, υπάρχεις κι αναπνέεις.Κι αφού γεννήθηκες λόγω της καύλας, ζήσε και πέθανε με καύλα.

Περπάτησε με καύλα και όλος ο κόσμος θα γίνει δικός σου.

Χαμογέλασε με καύλα και δε μαλώσεις ποτέ.

Δούλεψε με καύλα και δε θα κουραστείς.

Γέλα με καύλα και θ’ αργήσεις να κλάψεις ξανά.

Κλάψε με καύλα και θα γελάσεις ξανά σύντομα.

Γάμα με καύλα και νιώσε.

Νιώσε με καύλα και ζήσε.

Ζήσε με καύλα και πέθανε ευτυχισμένος.





http://www.ramnousia.com/ ΕΡΙΣ ΛΥΟΜΕΝΗ

3.8.16

5ος π.Χ. ΑΙΩΝΑΣ — ΧΡΥΣΟΣ ΑΙΩΝ. 21ος μ.Χ. ΑΙΩΝΑΣ — της σήψης και της δυσωδίας.

Το Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή τον Χρυσό Αιώνα της Δημοκρατίας της Ελλάδας ΜΑΣ.
Aναφέρεται εδώ η περίπτωση του πολίτη που ήθελε να γίνει βουλευτής.Ο νόμος απαιτούσε τα εξής:
1) Να είναι Έλλην πολίτης.
2) Nα κατέχει την Ελληνική θρησκεία και παιδεία.
3) Nα ΜΗΝ είναι κίναιδος.
4) Nα καταγραφεί ΟΛΗ η περιουσία του κυρίου, μέχρι και τα σανδάλια που φοράει, καθώς και η οικογενειακή του περιουσία.
Εάν τηρούνταν όλα αυτά τότε ο εν λόγω κύριος, μπορούσε να γίνει βουλευτής.
Αν ο κύριος αυτός πρότεινε και περνούσε νόμο ο οποίος αποδεικνυόταν οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα τότε έπρεπε να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του, όλο το ποσόν κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η Αθήνα.
Αν δεν έφθανε η περιουσία του τότε έπρεπε να κατασχεθεί ΟΛΗ η περιουσία του (μέχρι και τα σανδάλια που κατεγράφησαν) και το υπόλοιπο που αδυνατεί να καλύψει να το εξοφλήσει ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ.
Αν ο νόμος που πρότεινε και πέρασε ο κύριος αυτός, ζημίωνε ΗΘΙΚΑ την Αθήνα η ποινή ήταν : ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ !!!!!!!


πηγη .votegreece.gr/

Γιατί δεν βάζετε το χέρι στην τσέπη να πληρωθούν οι εργαζόμενοι του Mega;»

Γιατί δεν βάζετε το χέρι στην τσέπη να πληρωθούν οι εργαζόμενοι του Mega;»
Γιατί δεν βάζετε το χέρι στην τσέπη ώστε να πληρωθούν οι εργαζόμενοι του Mega, ρώτησε επανειλημμένα η Αννέτα Καββαδία αναγκάζοντας τον Φ. Μπόμπολα να «καρφώσει» τους άλλους μετόχους του Τηλέτυπου:
«Υπάρχουν άλλα επιχειρηματικά συμφέροντα, με άλλα κανάλια, που δε βλέπουν με καλό μάτι το Mega». Όπως ανέφερε επίσης, 25 εκατ. ευρώ που έχουν προέλθει από τα έσοδα της ταινιοθήκης, είναι δεσμευμένα από τις τράπεζες και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μισθοδοσία.
«Πώς ελπίζετε να πάρει άδεια ένα κανάλι χωρίς πλήρη φάκελο», ακόμα ένα ερώτημα της Α. Καββαδία η οποία τόνισε ότι ενώ οι μέτοχοι τα "έχουν σπάσει" διεκδικούν μία άδεια με την ίδια μετοχική σύνθεση. Ο Φ. Μπόμπολας, κάτοχος του 33% των μετοχών του Τηλέτυπου, επανέλαβε ότι για τη σημερινή κατάσταση του Mega φταίνε οι μέτοχοί του και όχι η κυβέρνηση ενώ ανέφερε ότι ο ίδιος προσωπικά δεν ξέρει αν θα θέλει να συμμετάσχει στο «νέο τηλεοπτικό τοπίο». 
Τα δάνεια του Πήγασου των 160 εκατ. ευρώ
Τα δάνεια του ομίλου "Πήγασος", ανέρχονται σε 160 εκατ. ευρώ και είναι ενήμερα και εξυπηρετούνται κανονικά, ανέφερε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ομίλου. Όπως ανέφερε ο Φ. Μπόμπολας, μέσα στο ποσό αυτό είναι και το ομολογιακό δάνειο των 80 εκατ. ευρώ, που είχε συναφθεί το 2014 και εκταμιεύτηκε το 2016. Το δάνειο αυτό, προσέθεσε, είναι σε καθεστώς «παγώματος» και οι τόκοι του, ύψους 3,5 εκατ. ευρώ, έχουν πληρωθεί κανονικά.
Συγκεκριμένα, ον Απρίλιο του 2016, λίγες μέρες πριν από την απόφαση της Ολομέλειας για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, δόθηκε στον όμιλο Κοινό Ομολογιακό Δάνειο (ΚΟΔ) 80 εκατ. ευρώ. Από τα στοιχεία που αναφέρθηκαν προκύπτει ότι υπήρχαν ληξιπρόθεσμοι τόκοι που αναχρηματοδοτήθηκαν, κάτι που παραβιάζει τους βασικούς κανόνες πιστοδοτικής πολιτικής των τραπεζών. Θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσει να αποπληρώσει το συγκεκριμένο δάνειο, την ώρα που ο όμιλος έχει μετατραπεί σε εταιρεία holding, συμμετοχών και τα έσοδα και τα έξοδα του ομίλου της προέρχονται από τα μερίσματα των συμμετοχών τους στα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από τους ισολογισμούς των οποίων προκύπτουν συνεχώς ζημίες. Τα αποτελέσματα του 2015 επιβαρύνθηκαν μεταξύ άλλων και από τις ζημιές 20 εκατ. ευρώ των συγγενών εταιρειών και κυρίως της Τηλέτυπος. Από το ομολογιακό δάνειο των περίπου 80 εκατ. καταβλήθηκαν πρόσφατα μόνο τα 3,5 εκατ. ευρώ για την αποπληρωμή των τόκων του δανείου. «Στον καπιταλισμό συμβαίνει παντού να δανείζοντας οι εταιρείες», απάντησε ο κ. Μπόμπολας σε ερώτηση του Δ. Καμμένου για τον υπερδανεισμό του Πήγασου.  Οι τράπεζες στο παρελθόν έδιναν δάνεια χωρίς εγγυήσεις και καλύψεις σε αντίθεση με σήμερα, ανέφερε επίσης ο Φ. Μπόμπολας σε μια διατύπωσε που προκάλεσε αίσθηση. 
Ο Φ. Μπόμπολας ανέφερε ότι η «Πηγασος» είναι σε διαπραγμάτευση με τις τράπεζες και ακόμα δεν υπάρχει συμφωνία αλλά απέφυγε να μιλήσει συγκεκριμένα για το σχέδιο του, απαντώντας σε ερωτήσεις του κ. Κασιδιάρη.
Ο Φ. Μπόμπολας αρνήθηκε ότι χρησιμοποιούσε την επιρροή των ΜΜΕ για να παίρνει δουλειές του δημοσίου. Όπως χαρακτηριστικά διατύπωσε την ερώτηση η Α. Καββαδία: «Για ποιον λόγο ασχοληθήκατε με τον τομέα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης; Εφόσον στόχος της επιχειρηματικότητας είναι η δημιουργία κέρδους γιατί συνεχίζετε να διατηρείτε έναν τηλεοπτικό σταθμό και εφημερίδες οι οποίες είναι επί χρόνια ζημιογόνες; Πετάτε τα χρήματα για το χόμπι σας ή μήπως τελικά με αυτόν τον τρόπο αγοράζετε πολιτική και επιχειρηματική επιρροή;». «Εάν το Mega δεν υποστήριζε το 2012 την τότε κυβέρνηση θα μπορούσε να πάρει δάνειο», ένα άλλο ερώτημα της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που δεν απαντήθηκε. 
Αναφερόμενος ειδικότερα στον δανεισμό της "ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ Α.Ε", στην οποία ο Πήγασος μετέχει με ποσοστό 32,5%, ο Φ. Μπόμπολας είπε πως ο συνολικός δανεισμός της εταιρείας αυτής ανέρχεται σε 103 εκατ. ευρώ, τα οποία δεν εξυπηρετούνται και έχουν καταγγελθεί από τις τράπεζες. Για τον δανεισμό του Τηλέτυπου, προσέθεσε, ότι έχουν τεθεί ως εγγυήσεις μεταξύ άλλων ένα μεγάλο οικόπεδο ιδιοκτησίας του ομίλου και η ταινιοθήκη του, που έχει αποτιμηθεί από διεθνή εταιρεία σε περίπου 80 εκατ. ευρώ και καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του δανείου. «Εάν δεν βρεθεί λύση, τότε τα περιουσιακά στοιχεία αυτά θα εκποιηθούν και θα καλυφθούν οι υποχρεώσεις προς τις τράπεζες, ενώ θα πληρωθούν οι εργαζόμενοι», υπογράμμισε. Σε ερώτηση του Ν . Συρμαλένιου, ο Φ. Μπομπολας είπε ότι οι offshore που εμφανίζονται στο μετοχικό κεφάλαιο είναι όλες ιδιοκτησίας του κ. Βαρδινογιάννη.
Όπως τόνισε ο Σ. Φάμελλος, "σήμερα, όποιο επιχειρηματικό σχέδιο και αν έχετε, δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο με τα 3,7 εκατομμύρια ευρώ των τόκων αλλά πρέπει να δοθεί και ενίσχυση από τον ιδιοκτήτη. Η κοινωνία ενδιαφέρεται για το τι θα κάνουν οι όμιλοι μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών". Από τη μεριά του, ο Φ. Μπόμπολας απάντησε «εγώ όσο μπορώ θα στηρίξω, αλλά δεν ξέρω πόσο μπορώ, είμαστε σε συνεχή επαφή με τις τράπεζες για να δώσουμε λύση»... Περιμένουμε πιο συμπαγή απάντηση χρηματοδότησης της επιχείρησης σχολίασε ο κοιν. εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν πήρε συγκεκριμένη απάντηση. Περί «αντικειμενικής ενημέρωσης» απάντησε ο μεγαλομέτοχος του Mega στην ερώτηση του Σ. Φάμελλου για την πολιτική τοποθέτηση των μέσων ενημέρωσης καθώς και την πτώση στη θεαματικότητα του Mega όταν το τελευταίο πήρε συγκεκριμένη θέση στον τομέα της πληροφόρησης. Αντίστοιχα γενικόλογη και απάντηση στην ερώτηση για το αν οι 8 άδειες ήταν καθορισμένες από την «αγορά»... Είχαμε ασύδοτο κράτος όπως φάινεται, σχολίασε η Α. Καββαδία. 
Η off shore στον Παναμά και το Stoiximan.gr
Απαντώντας σε ερώτηση του κ. Τζαβάρα από τη ΝΔ, ο Φ. Μπόμπολας παραδέχτηκε τη συμμετοχή του σε off shore εταιρεία στον Παναμά, την οποία έχει δηλώσει, όπως είπε στο πόθεν έσχες του, ενώ, όταν ρωτήθηκε, στη συνέχεια, για το σε ποιές εταιρείες off shore συμμετέχει, δεν τις κατονόμασε.

Σε ερώτηση του αντιπροέδρου της επιτροπής και βουλευτή των ΑΝΕΛ, Δημήτρη Καμμένου για το δάνειο που έδωσε στον Πήγασο η off shore εταιρεία με την επωνυμία Rostovar Capital, ο Φ. Μπόμπολας δήλωσε ότι η εταιρεία αυτή είναι δική του και μέσω της εταιρείας αυτής δάνεισε τον Πήγασο 4,5 εκατομμύρια ευρώ, με επιτόκιο 2%. Για τη νόμιμη ή μη απόκτηση αυτών των χρημάτων και τα αποδεικτικά στοιχεία που απαιτούνται για τη συναλλαγή (η οποία έγινε μέσω της HSBC στον Παναμά και της Alpha Bank στην Ελλάδα) ο κ. Μπόμπολας επιφυλάχτηκε να προσκομίσει τα σχετικά στοιχεία. Παραδέχτηκε, ωστόσο, ότι το όνομά του εμφανίζεται στη λίστα Λαγκάρντ, απαντώντας σε σχετική ερώτηση. ΄Πρόκειται, όπως υποστήριξε, για λογαριασμό 20 εκατομμυρίων που ανήκει στην οικογένεια και είναι διαφανή.

Ο ιδιοκτήτης του Πήγασου και μέτοχος του Τηλέτυπου δεν απάντησε στην ερώτηση του κ. Καμμένου για  3,5 εκατομμύρια ευρώ που πληρώνονταν κάθε χρόνο σε στελέχη του καναλιού, εκτός μισθοδοσίας, με βάση και τα στοιχεία που έδωσαν οι ορκωτοί λογιστές που έκαναν σχετική έρευνα για τον Τηλέτυπο.
Αδικημένος από τις τράπεζες

Ο Φ. Μπόμπολας εμφανίστηκε ως αδικημένος από τις τράπεζες σε σχέση με τον ανταγωνισμό, ισχυριζόμενος ότι "έγιναν ρυθμίσεις δανείων εταιρειών που είναι ανταγωνιστές", την ίδια στιγμή που εκείνος ζητούσε ανάλογες ρυθμίσεις και ακόμη δεν το έχει κατορθώσει. Μάλιστα, αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην Ελευθεροτυπία και στον ΔΟΛ που πήραν ρύθμιση για τα δάνειά τους με χαμηλότερα επιτόκια, ενώ ο Πήγασος πληρώνει ακόμη επιτόκια πολύ μεγάλα για τις δυνατότητες της εταιρείας.

Ερωτώμενος για τη συμμετοχή του κ. Κυριακίδη στο μετοχικό κεφάλαιο του Πήγασου, ο Φ. Μπόμπολας ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία του είναι εισηγμένη εταιρεία και ο κ. Κυριακίδης μπήκε μέσα από το χρηματιστήριο.  Η εταιρεία ΝΕΠ αγόρασε μετοχές από το χρηματιστήριο και αυτή τη στιγμή έχει μπει σε εκκαθάριση, με εκκαθαριστή τον Απόστολο Τσελεπόπουλο, αγνώστου διαμονής. Ο Δ. Καμμένος ρώτησε τον Φ. Μπόμπολα και για την εταιρεία Stoiximan, η οποία, όπως δήλωσε ο ίδιος, ανήκει στη σύζυγό του. Ρωτήθηκε αν πληρώνει φόρο στο Ελληνικό κράτος και απάντησε ότι πληρώνει φόρο κατά δήλωση, με βάση τον νόμο Βενιζέλου, καθώς η εταιρεία έχει έδρα τη Μάλτα. Ο κ. Δημήτρης Καμμένος έκανε λόγο για θέμα γκρίζας διαφήμισης που υπάρχει σχετικά με την εταιρεία, ενώ ζήτησε από τον κ. Μπόμπολα να απαντήσει για ποιον λόγο, κερδίζοντας τόσα χρήματα από το Stoiximan, δεν τα έδωσε για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του MEGA.   
Πηγή: iefimerida.gr