ΕΛΛΑΣ

ΕΛΛΑΣ

ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

23.8.11

Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΔΙΟΓΕΝΗΣ......


Μια φορά γράφει ο Λαέρτιος
ξεβρακώθηκε καταμε-σίς στην Αγορά της Κορίνθου


ο κυνικόςΔιογένης άνοιξε τα
σκέλια του, και λαγνοβοώντας άρχισε να αυνανίζεται


αρειμανίως είναι η έκφραση του Λαέρτιου.


 (Ωχ, τι βολήγια τους μεγαλογιατρούς χειρουργούςφοροφυγάδες. Α να χαθείς παρασάνταλε! δε ντρέπεσαι; του φωνάξανε οι τριγυρινοί
-


-Γιατίνα ντρέπομαι, μωρέζευζέκηδες τουςέκοψε ο Διογένης


Διογένης Επειδή χορταίνω τη γενετήσια πείνα μου με
την τριβή


Μακάρι να μπορούσα να χόρταινα και την
πείνα τηςκοιλιάςμου με τον ίδιο ανέξοδο τρόπο!


Τρομερή απόκριση τρομερού ανθρώπου. Γιατί μια τέτοια πράξη λευτεριάς
έχει πετάξει στα άχρηστα το
Φρόυντ, τους ψυχαναλυτές και όλα μας τα συμπλέγματα.


Και προφανώςαπό κάτι τέτοιες επιβολές ημπορεί να
καταλάβει κανείς γιατί


ο Νίτσε θεωρούσε τους Κυνικούς σπουδαιότερους
 από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.