ΕΛΛΑΣ

ΕΛΛΑΣ

ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

28.10.12

ΕΣΕΙΣ ΒΟ(Υ)ΛΕΥΤΕΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ..ΟΧΙ...




ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ  ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΥΦΕΣΤΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΝΟΜΟΥΣ  ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ....


ΡΕ ..ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΑΚΙΑ

ΠΕΙΤΕ ΟΧΙ... ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ

ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ!!!

1940.ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ...

28η Οκτωβρίου 1940: Η συγκλονιστική επιστολή ενός πατέρα στον γιο του!
Μια επιστολή ενός πατέρα προς τον γιο του που πολεμούσε στο μέτωπο στις 25 

Νοεμβρίου 1940, δείχνει το αστείρευτο πάθος 

των Ελλήνων να αντισταθούν σ' όποιον βάναυσα τους προσβάλει και επιχειρεί να 

τους στερήσει την ελευθερία.

Είναι μια επιστολή απάντηση στον γιο του που του ζητά σε πια διεύθυνση να 

στείλει γράμμα στον αδελφό του που πολεμούσε 

κι αυτός σε άλλο σημείο του μετώπου.

Η απάντηση συγκλονιστική:

«Παιδί μου, μου ζητάς τη διεύθυνση του αδελφού σου.

Σου τη γράφω "Πάνθεον Ηρώων. Σφίξε την καρδιά σου.

Σε φιλώ

Ο πατέρας σου»

Γιατί εκείνη την εποχή δεν σκεφτόταν κανένας να παραδοθεί αμαχητί! 

Γιατί εκείνη την εποχή το αίσθημα της αυτοθυσίας ξεχείλιζε από τις ψυχές 

των Ελλήνων και των Ελληνίδων...


Πηγή: http://www.newsbomb.gr/

27.10.12

ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ!!!

ΣΗΜΑΝΣΗ ΤΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ 
ΟΔΟΥ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ.
Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΡΧΙΣΕ!!!

ΠΟΙΟΣ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΣ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ
ΕΘΝΙΚΟ ΔΡΟΜΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΙΑ ;

ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΛΙ ; ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ 
ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ!!! ΤΙ...ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ..ΩΡΕ ..ΡΩΜΙΟΙ;
ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΕΤΩΠΕΣ ΣΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ; ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΟΥΜΕ 
ΤΣΟΛΙ-ΑΔΑΚΙΑ ,ΦΕΣΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ,ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΤΣΕΣ; ΘΕΛΟΥΜΕ
ΜΕΤΑ ΝΑ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!  ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙΑ...
ΟΧΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ .... ΑΛΛΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΕΡΙΓΕΛΑ,
ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΑΤΣΟΙ ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΣΤΕ!!!!

14.10.12

Ξέρατε ότι…Η «παντοφλιά» είναι πολύ παλιά!!!










Στην αρχαία Ελλάδα οι σωματικές τιμωρίες ήταν πολύ συνηθισμένες. 

Αυτό τουλάχιστον μαρτυρεί ένα αγγείο στο Μουσείο της Μελβούρνης, στο οποίο εικονίζεται ένας μαθητής λύρας να απλώνει το χέρι του για να δεχτεί το χτύπημα του δασκάλου του.
Ο δάσκαλος στο ένα χέρι έχει μια ράβδο, που προφανώς χρησιμοποιούσε μόνο για να στηρίζεται, εφόσον στο άλλο χέρι, με το οποίο ετοιμάζεται να τιμωρήσει τον κακό μαθητή, κρατά ένα σανδάλι.
Ακόμη, στο σύμπλεγμα της Αφροδίτης με τον Πάνα, που σήμερα βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, η θεά σηκώνει το σανδάλι της για να αποκρούσει την ερωτική επίθεση του τραγοπόδαρου θεού.



πηγη   Archaeology newsroom

11.10.12

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!


Η ωμή, σκληρή πραγματικότητα με τις αντιθέσεις και τις ανισότητές της καταγράφεται με σοκαριστικό τρόπο στο βιβλίο «Που κοιμούνται τα παιδιά» (Where Children Sleep). Οχι με λόγια και γλαφυρές περιγραφές αλλά μέσα από το φωτογραφικό φακό. 
Όταν ζητήθηκε από το φωτογράφο Τζέιμς Μόλινσον να κάνει ένα πρότζεκτ σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών, του ήρθε στο μυαλό το παιδικό του δωμάτιο. Ετσι γύρισε όλον τον κόσμο φωτογραφίζοντας παιδικά δωμάτια. Μέσω των εικόνων του αποτυπώνονται με τρόπο ρεαλιστικό και ωμό οι διαφορετικές συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώνουν και χτίζουν τα όνειρά τους τα παιδιά αυτού του κόσμου.
Η επτάχρονη Ιντίρα από το Νεπάλ μοιράζεται το μοναδικό του σπιτιού στρώμα της με τα αδέρφια της. Από τριών χρονών δουλεύει έξι ώρες την ημέρα,  πάει σχολειο και ονειρεύεται να γίνει χορεύτρια.
Η τετράχρονη Κάγια από το Τόκιο μένει με τους γονείς της σε ένα μικρο διαμέρισμα. Ωστόσο, το μικρό δωμάτιό της είναι ασφυκτικά γεμάτο με ρούχα, κούκλες, περούκες και κάθε λογής παιχνίδι. Οταν μεγαλώσει ονειρεύεται να γίνει σχεδιάστρια κινουμένων σχεδίων.
Ο εννιάχρονος Ντονγκ από την Κίνα μοιράζεται το δωμάτιό του με όλη του την οικογένεια. Το ονειρο του ειναι να γίνει αστυνομικός.
Το δωμάτιο του 11χρονου Τζόι από το Κεντάκι των Η.Π.Α. προδίδει και τα χόμπυ του: Οπλα, τόξα, κυνήγι. Σε ηλικία επτά ετών πυροβόλησε το πρώτο του ελάφι.
Η τετράχρονη Τζασμίν, επίσης, από το Κεντάκι των ΗΠΑ, μένει με την οικογέεια της σε ένα μεγάλο σπίτι σε μια φάρμα. Αγαπημένη της συνήθεια... οι διαγωνισμοί ομορφιάς. Εχει συμμετάσχει σε περισσότερους από 100 και έχει κερδίσει πολλά βραβεία. Για να το καταφέρει εξασκείται καθημερινά με προσωπικό εκπαιδευτή.
Ο 12χρονος Λαμίν από τη Σενεγάλη, μοιράζεται το δωμάτιο του με άλλα αγόρια όχι της οικογένειάς του αλλά της κοινότητάς του.  Ολοι μαζί δουλεύουν κάθε μέρα απο τις 6 το πρωί σε χωράφια μέχρι το απόγευμα όπου διαβάζουν το Κοράνι.
Η ηλικιάς 10 ετών Ντούχα από την Παλαιστίνη μένει σε κατασκήνωση προσφύγων με τα 11 αδέρφια της και μοιράζεται το δωμάτιο με τις 5 αδερφές της. Ο αδερφός αυτοκτόνησε σε επίθεση ενάντια στο Ισραήλ.
Η Βραζιλιάνα Ταΐς (11 ετών) μοιράζεται το δωμάτιο της με την αδερφή της. Το σπίτι τους βρίσκεται σε μια γειτονιά όπου οι συμμορίες και οι έμποροι ναρκωτικών δρουν ανενόχλητοι. Οταν μεγαλώσει θέλει να γίνει μοντέλο.
Ο εννιάχρονος Τζόι μένει σε ένα ρετιρέ της 5η λεωφόρου στη Νέα Υόρκη και όνειρό του είναι να γίνει δικηγόρος όπως και ο πατέρας του.
Η 15χρονη Νάντιο από την Κένυα είναι μέλος της φυλής της φυλής Ρένταϊλ και μένει σε μια σκηνή φτιαγμένη απο πλαστικό. Θέλει να παντρευτεί με πολεμιστή αλλά πρώτα θα πρέπει να υποστεί κλειτoριδεκτομή. Κάθημερινά προσέχει τα πρόβατα και κόβει ξύλα.
Ο μικρός ιταλός είναι άστεγος. Δωμάτιο δεν έχει, παρά μόνο ένα στρώμα στην ύπαιθρο όπου ξεκουράζεται όταν δεν δουλεύει μαζί με τους γονείς του καθαρίζοντας τζάμια αυτοκινήτων.
Ο οχτάχρονος Ρόθυ από την Καμπότζη κοιμάται ανάμεσα σε σκουπίδια. Παλία λάστιχα αυτοκινήτου χρησιμεύουν ως... κρεβάτι. Στο σπίτι του δεν υπάρχουν ούτε τα στοχειώδη, όπως το νερό. Ο μικρός καθημερινά δουλεύει, ψάχνοντας για πλαστικά μπουκάλια και κονσέρβες τα οποία στη συνέχεια πουλάει σε εταιρεία ανακύκλωσης για να εξασφαλίσει το μοναδικό για αυτόν γεύμα της ημέρας που δεν είναι άλλο από το... πρωινό.