ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

30.3.13

Το ελληνικό πόδι είναι διαφορετικό από όλες τις άλλες φυλές !!!


Το ελληνικό πόδι  είναι διαφορετικό από όλες τις άλλες φυλές
Είναι η κατάσταση κατά την οποία το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού μας, 
αυτό δίπλα στο μεγάλο, είναι μακρύτερο από το πρώτο. 
Στα φυσιολογικά πόδια υπάρχουν 3 τύποι. 
Το Αιγυπτιακό Πόδι, στο οποίο από το μεγάλο δάχτυλο μέχρι το 
μικρότερο υπάρχει μια διαγώνιος ευθεία με το μεγάλο δάχτυλο 
μακρύτερο από όλα, το Ρωμαϊκό Πόδι ή και τετράγωνο, όπου όλα τα 
δάχτυλα είναι σε μία οριζόντια ευθεία και το Ελληνικό Πόδι όπως 
περιέγραψα πριν. Η μεγάλη (70-80%) πλειοψηφία του παγκόσμιου 
πληθυσμού έχει το Αιγυπτιακό Πόδι, καθώς είναι το «κανονικό» 
οστεολογικά, αυτό το οποίο «πρέπει» να έχει ο κάθε άνθρωπος με βάση 
την οστεϊκή κατασκευή του είδους μας. Υπάρχει ολόκληρο κίνημα 
μάλιστα στις ιατρικές κοινότητες παγκοσμίως, να καταργηθεί ο όρος 
«Αιγυπτιακό» καθώς είναι το ορθό επιστημονικά.

Δεν υπάρχει όμως καμιά αμφισβήτηση για τον όρο «Ελληνικό», παρά 
μόνο η σιωπηρή αντικατάστασή του από τον όρο Morton's toe και τον 
χαρακτηρισμό του ως οστεϊκή δυσμορφία. Ποιά είναι όμως η διαφορά με 
τα άλλα είδη εκτός από το μέγεθος των μεταταρσίων οστών? Το 
Ελληνικό Πόδι είναι κληρονομικό! Απίστευτο? Αν ήταν μόνο αυτό, 
πιθανόν όχι. Το απίστευτο είναι ότι η «δυσμορφία» του Ελληνικού 
Ποδιού συνδέεται γονιδιακά με Έλληνες. Αυτό σημαίνει ότι όποιος έχει 
μεγαλύτερο δεύτερο δάχτυλο στο πόδι του, έχει απαραίτητα Ελληνικά 
γονίδια; ΝΑΙ!!! Και αυτό ΕΙΝΑΙ απίστευτο και είναι πιθανόν το στοιχείο το 
οποίο γίνεται προσπάθεια να «ξεχαστεί», μετατρέποντας το γενετικό 
αυτό χαρακτηριστικό σε οστεϊκή δυσμορφία.
Στη γλυπτική, υπάρχουν αμέτρητες αποδείξεις για την γνώση της 
ύπαρξης του χαρακτηριστικού αυτού στους Έλληνες από τα πανάρχαια 
χρόνια. ΟΛΑ τα αγάλματα της Ελληνικής αρχαιότητας τα οποία 
απεικονίζουν φιγούρες Ελλήνων, φέρουν αυτό το χαρακτηριστικό 
καθαρό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι το απεικόνιζαν 
στα έργα τους. Γνώριζαν την διαφορετικότητα τους και το έδειχναν. 
Αργότερα οι Ρωμαίοι, οι οποίοι δεν είχαν δική τους γλυπτική υποδομή 
και παιδεία, αντέγραψαν τα Ελληνικά έργα και μαζί και το Ελληνικό Πόδι 
μεταφέροντάς το στην τέχνη τους, αλλά ταυτόχρονα, μη γνωρίζοντας τη 
λεπτομέρεια αυτή, το διέσωσαν και για τις επόμενες γενιές καθώς είναι 
γνωστό ότι ένα τεράστιο ποσοστό αυθεντικών Ελληνικών έργων 
καταστράφηκε για πολλούς και διάφορους λόγους.


ΠΗΓΗ : newsbomb.

18.3.13

ΤΟΝ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑΝ 2 ΑΙΩΝΕΣ Τον αρχαιότερο σωζόμενο ιππόδρομο στην Ελλάδα εντόπισαν ερευνητές...



Πρόκειται για τον αρχαιότερο εντοπισμένο ελληνικό ιππόδρομο, που χρονολογείται στη δεύτερη δεκαετία του 6ου αι. π. Χ., και τον δεύτερο σε σημασία μετά τον χαμένο -σήμερα- ιππόδρομο της αρχαίας Ολυμπίας. Σε αυτόν έτρεξαν με τα άρματά τους και νίκησαν διάσημοι πολιτικοί ηγέτες της αρχαιότητας, όπως ο τύραννος της Σικυώνας Κλεισθένης και ο τύραννος των Συρακουσών Ιέρων. Και βέβαια, πιθανότατα στην αρματοδρομία των Πιθύων τού 474 π. Χ. έτρεξε και νίκησε ο περίφημος Ηνίοχος.
Ο λόγος για τον ιππόδρομο των Δελφών, ένα μνημείο που αναζητούσαν αρχαιολόγοι για περισσότερο από δύο αιώνες και, όπως όλα δείχνουν, αποκαλύφθηκε μόλις πριν ένα χρόνο από τον καθηγητή κλασικής αρχαιολογίας Πάνο Βαλαβάνη. Ο καθηγητής μίλησε για την εξαιρετικής σημασίας ανακάλυψη χτες το βράδυ στο κατάμεστο αμφιθέατρο Δρακοπούλου, στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού σε όλη τη διάρκεια της διάλεξής του.
«Η προτεινόμενη για τον ιππόδρομο των Δελφών θέση "Γωνιά" στο δυτικό άκρο του ελαιώνα, περίπου 1,5 χλμ. βορειοανατολικά της Ιτέας, παράλληλα και σε επαφή με την οροσειρά της Κεφαλής, μεταξύ των λόφων των Αγίων Αναργύρων και του Γλα, πληροί όλες τις φυσικές προϋποθέσεις ενός ιπποδρόμου και συμφωνεί με τα περιγραφόμενα από τις αρχαίες πηγές δεδομένα. Εκτός τούτων, η νέα θέση βρίσκεται μέσα στην ιερά χώρα των Δελφών και έχει άμεση επαφή με το ιερό, στοιχείο πάρα πολύ σημαντικό για τον συμβολικό συσχετισμό της απομακρυσμένης αγωνιστικής εγκατάστασης με τον λατρευτικό πυρήνα του ιερού» ανέφερε ο καθηγητής για τον τόπο, όπου βρέθηκε το μνημείο.
Η αναζήτηση «επανενεργοποιήθηκε» πριν από περίπου έναν χρόνο, τον Απρίλιο του 2012, όταν ανεβαίνοντας στον λόφο των Αγίων Αναργύρων, βόρεια του νεκροταφείου της Ιτέας, αντίκρισε τη «Γωνιά», μια επίπεδη περιοχή που περιβάλλεται από την οροσειρά της Κεφαλής και τα δύο υψώματα των Αγίων Αναργύρων και του Γλα.

Όπως πληροφόρησε ο καθηγητής, και οι δύο αυτές θέσεις, που προεξέχουν και κυριαρχούν στο χερσαίο πεδίο, είχαν δεχτεί προϊστορική εγκατάσταση. Στον Γλα έχουν διαπιστωθεί κατάλοιπα κατοίκησης του τέλους της μυκηναϊκής περιόδου, ενώ προ ολίγον ετών εντοπίστηκε κυκλώπειο μυκηναϊκό τείχος που κατέβαινε από τον λόφο προς τα νοτιοδυτικά. Στους Αγίους Αναργύρους έχουν επισημανθεί ίχνη προϊστορικής εγκατάστασης και υπομυκηναϊκοί θαλαμωτοί τάφοι.
«Ήταν άνοιξη, ο τόπος όλος γεμάτος κίτρινα λουλούδια και καθώς κάναμε την πρώτη μας αναγνωριστική επόπτευση προς βορρά, η ματιά μας στάθηκε σε ένα σημείο πάνω από το δάσος του ελαιώνα, όπου τα κίτρινα λουλούδια φαίνονταν αραδιασμένα σε καμπύλες σειρές, η μία πάνω από την άλλη. Το πρανές είχε σχεδόν θεατρική όψη, παραπέμποντας αμέσως στη σφενδόνη του ιπποδρόμου. Κοντινότερες λήψεις επιβεβαίωσαν την αρχική μας εκτίμηση» είπε για την πρώτη «επαφή» του με το μνημείο.
«Από εκεί μπορέσαμε να διαπιστώσουμε τα ιδιαίτερα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά του τοπίου, που καλύπτουν πλήρως τις προδιαγραφές ενός ιπποδρόμου: τον συνδυασμό μιας επίπεδης και εκτεταμένης περιοχής για την κονίστρα (αρένα) κι ενός φυσικού πρανούς δίπλα στην επίπεδη έκταση, που θα αποτελούσε το κοίλον για τους θεατές». Η επιτόπια έρευνα συνεχίστηκε και ενισχύθηκε από επιφανειακά αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως όμως από τις δορυφορικές λήψεις του Google Earth. «Η εικόνα από ψηλά αποδίδει ανάγλυφα τη γεωμορφολογία της περιοχής. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η καμπύλωση του κοίλου στη βόρεια πλευρά, που μας είχε προκαλέσει την προσοχή από την πρώτη στιγμή» τόνισε ο ομιλητής.
Τη διάλεξη του κ. Βαλαβάνη προλόγισαν ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής Θεοδόσης Πελεγρίνης και ο διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών Αλεξάντρ Φαρνού, οι οποίοι μίλησαν με ενθουσιασμό για τη σημασία της ανακάλυψης του μνημείου.

ΠΗΓΗ ΕΘΝΟΣ

10.3.13

ΧΥΤΡΑ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ ...2.700 ΕΤΩΝ...


Ο πρώτος πλήρως σωζόμενος αρχαίος πύραυνος βρέθηκε σε τάφο... νοικοκυράς κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στο νεκροταφείο της Αξιούπολης

Ανακαλύφθηκαν πέντε πύραυνοι, μόνο ένας όμως σε κατάσταση τέτοια που μπορούσε να αποκατασταθεί η αρχική του εικόνα και να συντηρηθεί
Ανακαλύφθηκαν πέντε πύραυνοι, μόνο ένας όμως σε κατάσταση τέτοια που μπορούσε να αποκατασταθεί η αρχική του εικόνα και να συντηρηθεί
Κάποια αρχαία νοικοκυρά πήρε μαζί της στον άλλο κόσμο την αγαπημένη της χύτρα και έτσι έφτασε μέχρι τις μέρες μας η πρώτη πλήρως σωζόμενη «χύτρα ταχύτητας» ηλικίας 2.700 χρόνων, που βρέθηκε σε νεκροταφείο της περιοχής Αξιούπολη Κιλκίς και πρόκειται να παρουσιαστεί σε συνέδριο για την Κεραμική της Αρχαϊκής Εποχής που αρχίζει την Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη.
Ο αρχαίος πύραυνος -όπως είναι η ονομασία του αρχαίου σκεύους, προδρομική μορφή της χύτρας ταχύτητας της εποχής μας- εντοπίστηκε σε νεκροταφείο που ανέσκαψε και τα ευρήματά του θα παρουσιάσει η αρχαιολόγος της 16ης Εφορίας Κλασικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων, Θ. Σαββοπούλου.
Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών ανακαλύφθηκαν συνολικά πέντε πύραυνοι, μόνο ένας όμως σε κατάσταση τέτοια που μπορούσε να αποκατασταθεί η αρχική του εικόνα και να συντηρηθεί, αποτελώντας το πιο ολοκληρωμένο παράδειγμα αυτού του τύπου μαγειρικών σκευών. Οι πύραυνοι είναι μεγάλα αγγεία με ειδική κατασκευή, απαραίτητα για την κατασκευή του φαγητού. Η κατασκευή είναι εντυπωσιακή, λαμβάνοντας υπόψη ότι το ύψος του αγγείου είναι 0,38μ., το βάρος του 14 κιλά -υπολογίζεται ότι με τα τμήματα που λείπουν θα έφτανε τα 15 κιλά- ενώ η χωρητικότητά του είναι περίπου 20 λίτρα.
Oπως εξηγεί η κ. Σαββοπούλου στο «Eθνος», αποτελείται «από ένα εσωτερικό πιθόσχημο αγγείο με μικρή κυκλική επίπεδη βάση και έχει συγκολλημένη στο ύψος του ώμου εξωτερική περιμετρική 'ποδιά' με οπές εξαερισμού σε δύο σειρές.
Η επάνω έχει 4 οπές και η κάτω 2 για την κυκλοφορία του αέρα και την αναζωπύρωση της φωτιάς. Δύο λαβές συγκρατούν ταυτόχρονα το εσωτερικό αγγείο και το εξωτερικό τμήμα για την τοποθέτησή του στην εστία».
Στον πύραυνο της Αξιούπολης κατά την κ. Σαββοπούλου «συμπυκνώνεται όλη η τεχνογνωσία της εποχής και η επιδεξιότητα του τεχνίτη και σχετίζεται με τις διατροφικές συνήθειες της κοινωνίας που χρησιμοποιούσε το σκεύος για την προετοιμασία της καθημερινής του διατροφής.
ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΕΡΑΜΙΚΗΣ
Το συνέδριο για την Κεραμική των Αρχαϊκών Χρόνων στο Βόρειο Αιγαίο και την περιφέρειά του διοργανώνεται από τον τομέα αρχαιολογίας του τμήματος Iστορίας και Aρχαιολογίας του ΑΠΘ και το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Μακεδονικών και Θρακικών Σπουδών του ΥΠΠΟ με τη συμμετοχή 54 ερευνητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με συνολικά 42 πρωτότυπες ανακοινώσεις και παρουσίαση ευρημάτων από την ΠΓΔΜ και τη Βουλγαρία. Ανάμεσα στους εισηγητές είναι οι Λίλλιαν Αχειλαρά, Γεώργιος Ζάχος, Γεωργία Καραμήτρου-Μεντεσίδη, Βασιλική Μισαηλίδου-Δεσποτίδου, Μιχάλης Τιβέριος.

πηγη Απόστολος Λυκεσάς ΕΘΝΟΣ