ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

24.1.16

ΡΕ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ Παρά τα όσα έχουμε τραβήξει από φίλους, εχθρούς και προδότες,ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ!



Μέχρι τώρα συνηθίζαμε να λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.Winston Churchill (Ουίνστον Τσώρτσιλ από μια ομιλία στο BBC στις πρώτες ημέρες του ελληνο-ιταλικού πολέμου).

Χάριν της ιστορικής αλήθειας πρέπει να επιβεβαιώσω ότι μόνο οι Έλληνες, απ’ όλους τους αντιπάλους που μας αντιμετώπισαν, πολέμησαν με το μεγαλύτερο θάρρος και περισσότερο αψήφησαν το θάνατοAdolph Hitler (Αδόλφος Χίτλερ, από ομιλία του στο Reichstag στις 4 Μαΐου 1941)

Tην 28η Οκτωβρίου 1940 στην Ελλάδα δόθηκε μια προθεσμία τριών ωρών για να αποφασίσει σχετικά με τον πόλεμο ή την ειρήνη, αλλά ακόμα κι αν δίνονταν τρεις ημέρες ή τρεις εβδομάδες ή τρία έτη, η απάντηση θα ήταν η ίδια. Οι Έλληνες δίδαξαν την αξιοπρέπεια στο πέρασμα των αιώνων. 

Όταν όλος ο κόσμος έχασε την ελπίδα του, οι Έλληνες τόλμησαν να αμφισβητήσουν το αήττητο του γερμανικού τέρατος, υψώνοντας απέναντί του το υπερήφανο πνεύμα της ΕλευθερίαςFranklin Roosevelt(Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Πρόεδρος ΗΠΑ 1933-1945)

Λυπάμαι επειδή γερνώ και δεν θα ζήσω πολύ για να ευχαριστήσω τους Έλληνες, των οποίων η αντίσταση ήταν αποφασιστική για το Β’ Παγκόσμιο ΠόλεμοJoseph Stalin (Ιωσήφ Στάλιν, από μια ομιλία στο ραδιοσταθμό της Μόσχας στις 31 Ιανουαρίου 1943 μετά από τη νίκη στο Stalingrand)

Είμαι ανίκανος να δώσω το κατάλληλο εύρος της ευγνωμοσύνης, που αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση του λαού και των ηγετών της Ελλάδας. Charles de Gaul (Σαρλ ντε Γκωλ, από ομιλία του στο γαλλικό κοινοβούλιο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου)

Τα παραπάνω αναφωνούσαν οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων για τους Έλληνες, κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, όταν πολλά κράτη παραδιδόταν αμαχητί ή συμμαχούσαν με τις δυνάμεις του άξονα. 

Σήμερα οι ίδιοι, οι τότε ηττημένοι και οι τότε σύμμαχοι, μας αποκαλούν φτωχούς του νότου, τεμπέληδες και γουρούνια (από το αγγλικόPIGS Portugal- Italy-Greece-Spain).

Άραγε τι να φταίει και οι ίδιοι που μας αποκαλούσαν τότε ήρωες σήμερα μας αποκαλούν γουρούνια;
 Κατά την Γερμανική κατοχή εκτός τις εκτελέσεις και τον φόρο αίματος πληρώσαμε και με ανθρώπινες ζωές εξ αιτίας της πείνας, που δημιουργήθηκε με αφορμή το περίφημο κατοχικό δάνειο και το άδειασμα της Ελλάδας από το χρυσάφι, που είχε στο θησαυροφυλάκιο της. 

Ουδέποτε μέχρι σήμερα η σημερινή οικονομικά εύρωστη Γερμανία κατέβαλε έστω και μία δραχμή ή σημερινό ευρώ από τα οφειλόμενα προς την Ελλάδα. ¨Όπως αναφέρουν οι οικονομολόγοι, οι γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο, που μας οφείλουν ανέρχεται σε δισεκατομμύρια ευρώ και καλύπτει το σημερινό χρέος μας.

Με την λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και ενώ η Ευρώπη αναπτυσσόταν οι Άγγλοι, Αμερικανοί, Ρώσοι μας ενέπλεξαν στον εμφύλιο πόλεμο, διότι έτσι τους βόλευε τα συμφέροντα τους στη νέα γαιοπολιτική ανακατανομή του κόσμου, μετά την συνθήκη της Γιάλτας 11-2-1945, Αποτέλεσμα όσοι από τους νέους μας είχαν επιζήσει του πολέμου και της κατοχής σκοτώθηκαν μεταξύ τους και όσοι επέζησαν εξορίστηκαν σε ξερονήσια ή μετανάστευσαν στα τότε κομμουνιστικά κράτη ή σε άλλα μέρη του κόσμου ή στις μεγάλες πόλεις. 

Όλο το υγιές, παραγωγικό, εργατικό δυναμικό – νέοι, απωλέσθη ειδικά από την ύπαιθρο. Η δεκαετία του 1950 αποτελεί τα λεγόμενα «πέτρινα χρόνια» για την Ελλάδα. Η οικονομική βοήθεια, που έδωσε ο Τρούμαν στην Ελλάδα και στην Τουρκία, η οποία δεν είχε απώλειες στον πόλεμο, δεν ήταν αρκετά για την βιομηχανική και γεωργική ανάπτυξη της Ελλάδας. Το υγιές παραγωγικό εργατικό δυναμικό απουσίαζε και τα χρήματα, τα εκμεταλλευθήκαν και τα καρπώθηκαν ορισμένοι άκαπνοι κατά τον πόλεμο, ακόμα και δοσίλογοι και μαυραγορίτες. 

Αποτέλεσμα ενώ η Ευρώπη ανπτυσσόταν βιομηχανικά, η Ελλάδα περνούσε κατά την δεκαετία του 1950 τα δύσκολα πέτρινα χρόνια.

 Το 1960 η Γερμάνια από καταστραμμένη και ηττημένη έχει εξελιχθεί με την οικονομική βοήθεια των πριν από λίγο καιρό εχθρών της, Αγγλοαμερικάνων, σε αναπτυσσομένη βιομηχανική δύναμη. 

Οι ήρωες Έλληνες λιμοκτονούν. Το 1962 αντί να απαιτήσουμε αυτά που μας χρωστάνε και να εκβιομηχανιστούμε, οι κυβερνήτες μας υπογράφουν συμβάσεις και όλος ο ανθός της Ελλάδας, όλη η νεολαία μας, που μπορούσε να παράγει έργο, στοιβάζεται στα πλοία και στα τραίνα και οδηγείται ως φτηνό εργατικό δυναμικό στα εργοστάσια και στα ορυχεία της Γερμανίας. 

Πάλι η Ελλάδα μένει χωρίς νεολαία και εργατικό δυναμικό, πάλι πίσω η ανάπτυξη και οι εναπομείναντες τέως άκαπνοι, τέως δοσίλογοι, τέως μαυραγορίτες εκμεταλλεύονται τον δανεισμό των ελληνικών κυβερνήσεων και πλουτίζουν.

Αυτοί που μας αποκαλούσαν ήρωες προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, όχι μόνο αφήνουν την Ελλάδα πίσω στην ανάπτυξη αλλά την οδηγούν με άκαπνους, προδότες αξιωματικούς στο θλιβερό Κυπριακό. 

Επί επτά χρόνια η Ελλάδα μένει ξανά πίσω στην ανάπτυξη.
 Από το 1974 αρχίζει η ανάπτυξη, οι νέοι παραμένουν στην Ελλάδα, οι μετανάστες επιστρέφουν και επενδύουν στην Ελλάδα. Μαζί με αυτούς επενδύουν και ξένοι επενδυτές. 

Οι καταστάσεις αλλάζουν, τα κράτη κυβερνώνται τύποις από πολιτικούς και στην ουσία από επενδυτικούς οίκους, οι οποίοι παίζουν τζόγο με τις οικονομίες των αναπτυσσομένων κρατών. 

Οι κραταιοί σύμμαχοι, συνέταιροι δεν ενδιαφέρονται για τους ήρωες Έλληνες αλλά για τα χρήματα των Ελλήνων, που εξανεμίζονται στον διακρατικό τζόγο. Έλληνες ανίκανοι πολιτικοί, που δεν τους γνώριζε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους γίνονται πάμπλουτοι, συναλλασσόμενοι με αλλοδαπές εταιρείες λαμβάνοντας μίζες για την εξυπηρέτηση γερμανικών και άλλων εταιρειών και ταυτόχρονα χρεώνουν την Ελλάδα. 

Η Ελλάδα γεμίζει από σκάνδαλα, οι μιζαδόροι πολιτικοί, που τόσα χρόνια εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των φίλων και συμμάχων μας παραμένουν ατιμώρητοι, εκτός από τους ήρωες, Έλληνες, που σε μία νύχτα έχασαν ότι διεκδίκησαν και απέκτησαν με αίμα, εργασία και αγώνες επί τόσα χρόνια. 

Και δεν φτάνει αυτό αλλά οι τότε σύμμαχοι και οι τότε ηττημένοι ξέχασαν το ότι πριν μισό και κάτι αιώνα μας αποκαλούσαν ήρωες και σήμερα μας αποκαλούν γουρούνια.

Παρά τα όσα έχουμε τραβήξει από φίλους, εχθρούς και προδότες, έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να επιβιώνουμε στο πέρασμα των αιώνων και όπως είπε ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ (Franklin Roosevelt): Οι Έλληνες δίδαξαν την αξιοπρέπεια στο πέρασμα των αιώνων. Όταν όλος ο κόσμος χάνει την ελπίδα του, οι Έλληνες τολμούν να αμφισβητούν, υψώνοντας απέναντί του το υπερήφανο πνεύμα της Ελευθερίας.


https://agonigrammi.

9.1.16

Φτωχές εταιρείες, πλούσιοι μέτοχοι!

Πολλές εταιρείες, αν και έβγαλαν λιγότερα κέρδη απ' ό,τι στο παρελθόν, μοίρασαν στους μετόχους-ιδιοκτήτες τους περισσότερα χρήματα, τα οποία μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν σε απόλυτο μέγεθος τα κέρδη όλης της χρονιάς.
Αποτελέσμα: οι πωλήσεις μειώθηκαν, τα κέρδη υποχώρησαν, το κράτος εισπράττει λιγότερους φόρους, αλλά τα μερίσματα που θα πληρωθούν στους μετόχους εκτινάχθηκαν στο 1,8 δισ. ευρώ έναντι μόλις 1,25 δισ. ευρώ το 2008 (αύξηση 44%).
Τα στοιχεία προέρχονται από την επεξεργασία 13.900 ισολογισμών εμπορικών, βιομηχανικών, κατασκευαστικών και τουριστικών επιχειρήσεων από την Icap. Δεν περιλαμβάνονται σε αυτά οι περισσότεροι εισηγμένοι όμιλοι (τράπεζες, κατασκευαστικές κ.ά.), καθώς δεν καταγράφουν το μέρισμα στους ισολογισμούς αλλά το αποφασίζουν σε μεταγενέστερο χρόνο στις γενικές συνελεύσεις.
Οι πολυεθνικές
Οπως προκύπτει από τα στοιχεία αυτά, παρά την υποχώρηση των πωλήσεων και των κερδών, δεκάδες επιχειρήσεις επιλέγουν να κάνουν πλουσιότερες τις τσέπες των μετόχων αντί να τα επενδύσουν, σε περίοδο ύφεσης. Παράλληλα σπεύδουν να προλάβουν την επιβάρυνση της φορολογίας για τα κέρδη, που θα διανεμηθούν το 2010. Το θέμα γίνεται σοβαρότερο από τη στιγμή που αφορά ως επί το πλείστον θυγατρικές πολυεθνικών ομίλων. Εσπευσαν να μεταβιβάσουν στις μητρικές τους ποσά δεκάδων εκατομμυρίων που κερδήθηκαν στην Ελλάδα, όχι μόνο το 2009 αλλά και προηγούμενα χρόνια, και έως τώρα παρέμεναν στη χώρα ως αποθεματικά.
Στους επιμέρους κλάδους η εικόνα έχει ως εξής:
 Στη βιομηχανία οι πωλήσεις του 2009 εμφανίζονται μειωμένες κατά 17,8%, στα 48 δισ. ευρώ. Ανάλογη είναι η μείωση και στα προ φόρου κέρδη. Διαμορφώθηκαν σε 1,33 δισ. ευρώ έναντι 1,66 δισ. το 2008. Τα μερίσματα όμως εκτινάχθηκαν στα 690 εκατ. ευρώ έναντι 399 εκατ. ευρώ έναν χρόνο πριν. Ενώ δηλαδή τα κέρδη μειώθηκαν κατά 325 εκατ. ευρώ, οι μέτοχοι εισπράττουν 291 εκατ. ευρώ περισσότερα.
Η Παπαστράτος, θυγατρική της Philip Morris, έχει εγγράψει στον ισολογισμό της μερίσματα 143,4 εκατ. ευρώ έναντι μόλις 18,4 εκατ. ευρώ. Το μέρισμα ξεπερνάει τα κέρδη της χρήσης του 2009 (87,6 εκατ. ευρώ). Η εταιρεία τα προηγούμενα χρόνια προχώρησε σε μεγάλη επένδυση για την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής τσιγάρων, αλλά τώρα λόγω κρίσης έχει περιορίσει την παραγωγή.
Ποσό 50 εκατ. ευρώ θα διανείμει η Pfizer, η οποία το 2008 δεν είχε εγγράψει μέρισμα, και 31,7 εκατ. ευρώ έναντι 10,1 εκατ. ευρώ η Colgate Palmolive. Στα 40 εκατ. ευρώ φτάνει το ποσό που διανέμει στους ιδιοκτήτες η Βιανέξ των αδελφών Γιαννακόπουλου. Συνολικά 13,19 εκατ. ευρώ διαθέτει η Nokia Siemens και 11 εκατ. ευρώ η Bic. Αμφότερες δεν είχαν εγγράψει στους ισολογισμούς τους μέρισμα για τη χρήση του 2008.
2 Στον χώρο του εμπορίου το 2009 κύλησε με τον κύκλο εργασιών να διαμορφώνεται σε 73,45 δισ. ευρώ ή 8% χαμηλότερα έναντι του 2008 (στοιχεία 6.100 επιχειρήσεων). Σημαντική ήταν η μείωση και για τα κέρδη, τα οποία διαμορφώθηκαν σε 1,59 δισ. ευρώ ή 25% χαμηλότερα. Τα μερίσματα όμως έφτασαν τα 950 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 31,6%, και αντιστοιχούν στο 60% των κερδών της χρονιάς.
Η Κραφτ Φουντς διαθέτει 55,2 εκατ. ευρώ (τα κέρδη προ φόρου για το 2009 ήταν 20 εκατ. ευρώ αυξημένα κατά 32% έναντι του 2008), ενώ η Puma Hellas θα μοιράσει στους μετόχους της 30 εκατ. ευρώ (δεν είχε εγγράψει μέρισμα για το 2008), παρ' ότι τα κέρδη του 2009 υποχώρησαν στο 1,5 εκατ. ευρώ.
Στο εξωτερικό
Η Miele, η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο των ηλεκτρικών συσκευών, θα στείλει στον μητρικό όμιλο 23,28 εκατ. ευρώ, ενώ η Luxottica, που κινείται στον κλάδο των γυαλιών οράσεως, 22,3 εκατ. ευρώ. Οι δυο επιχειρήσεις δεν είχαν δώσει χρήματα στους μετόχους το 2008. Διπλάσιο είναι το μέρισμα της BMW (12,98 εκατ. ευρώ), παρά τη μείωση του τζίρου και των κερδών. Ποσά μεταξύ 8 και 10 εκατομμυρίων ευρώ θα διαθέσουν επιχειρήσεις όπως οι General Motors, Mercedes, Rolex Hellas, Glaxosmithkline, Ζάρα, Lion Hellas και Ericsson.
3 Στις κατασκευές, σε δείγμα 1.500 περίπου επιχειρήσεων (στο οποίο δεν περιλαμβάνονται οι εισηγμένοι στο Χ.Α. μεγάλοι όμιλοι), το 2009 τα κέρδη κατακρημνίστηκαν. Από τα 261 εκατ. ευρώ το 2009 έπεσαν στα 33,3 εκατ. ευρώ.
Τα μερίσματα όμως είναι πολλαπλάσια, καθώς φτάνουν τα 140 εκατ. ευρώ έναντι 86 εκατ. ευρώ έναν χρόνο νωρίτερα. Περί τις 15 εταιρείες μοίρασαν συνολικά ποσό που ξεπερνάει τα 30 εκατ. ευρώ.
4 Με ζημιές έκλεισε και το 2009 για τις επιχειρήσεις του τουριστικού κλάδου. Οι 1.700 περίπου που περιλαμβάνονται στα στοιχεία της Icap είδαν τα έσοδά τους να υποχωρούν κατά σχεδόν 8%, κάτω από το όριο των 4 δισ. ευρώ. Η χρονιά όμως έκλεισε με ζημιές ύψους 153 εκατ. ευρώ. Στο «κόκκινο» είχε βρεθεί ο κλάδος και το 2008, οπότε οι απώλειες ήταν 36 εκατ. ευρώ.
Οι εταιρείες όμως που κατάφεραν να έχουν κέρδη φρόντισαν να αποζημιώσουν τους μετόχους τους με ποσό που φτάνει τα 37 εκατ. ευρώ. Το ίδιο είχαν κάνει και το «κόκκινο» 2008, οπότε στους τραπεζικούς λογαριασμούς των μετόχων κατατέθηκαν σχεδόν 50 εκατ. ευρώ.
Ποσό 3 εκατ. ευρώ εγγράφηκε ως μέρισμα στην Eurolease Fleet Service, 1,7 εκατ. ευρώ στην Αστέρας, 1,62 εκατ. για την Αθήναιον, 1,48 για την Ηλέκτρα και 1,2 εκατ. ευρώ στην περίπτωση της Σάνη.

πηγη http://www.enet.gr/

2.1.16

«Ήταν ένα μικρό καράβι»: Η μακάβρια ιστορία κανιβαλισμού που κρύβεται σε αυτό το παιδικό τραγούδι!!!

«Ήταν ένα μικρό καράβι»: Η μακάβρια ιστορία κανιβαλισμού που κρύβεται σε αυτό το παιδικό τραγούδι
Και ποιος γονιός δεν το έχει τραγουδήσει στο παιδί του; Γνωρίζει όμως την ιστορία... του μικρού καραβιού;
Το «ήταν ένα μικρό καράβι» είναι ένα από τα πιο γνωστά παιδικά τραγούδια που εδώ και δεκάδες χρόνια περνάει από γενιά σε γενιά.
Αν ακούσει κάποιος προσεκτικά τα λόγια του τραγουδιού, θα παρατηρήσει περίεργα λόγια, όπως στη στροφή «και τότε ρίξαμε τον κλήρο να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί...» με τα παιδία να προσθέτουν όποιο όνομα επιθυμούν, λέγοντας «κι ο κλήρος πέφτει στον/στην...».
Το αυθεντικό τραγούδι είναι γαλλικό και έχει τίτλο «il etait un petit navire». Η αλήθεια είναι πως πίσω από αυτό το τραγούδι η ιστορία δεν είναι καθόλου παιδική αλλά πέρα για πέρα μακάβρια...
Ποιο ήταν το «μικρό καράβι»
Το καράβι στο οποίο αναφέρεται το τραγουδάκι είναι η γαλλική φρεγάτα Μέδουσα, που ξεκίνησε το ταξίδι του μαζί με άλλα τρία γαλλικά πλοία, τον Ιούνιο του 1816 από τη Γαλλία με προορισμό τη Σενεγάλη. Μεταξύ των 400 περίπου επιβατών της φρεγάτας, ήταν και ο νέος κυβερνήτης της Σενεγάλης με τη σύζυγό του.
Την ώρα που η νηοπομπή ήταν έτοιμη να ξεκινήσει, ο 53χρονος κυβερνήτης του Μέδουσα, Ντιρουά ντε Σαμερί, αποφάσισε να χαράξει δική του πορεία ώστε να φτάσει πρώτος στον προορισμό του. Ο Ντιρουά ήταν αριστοκράτης και άπειρος σαν καπετάνιος.
1 Theodore Gericault Raft of the Medusa 1

Όχι μόνο δεν ακολούθησε τους κυβερνήτες των άλλων πλοίων, που ήταν έμπειροι αξιωματικοί, αλλά βασίστηκε στις συμβουλές ενός απλού επιβάτη, ο οποίος τον έπεισε ότι γνώριζε καλά τις θάλασσες και τους χάρτες της περιοχής.
Όταν το πλοίο προσέγγισε την Αφρική, έπλεε πολύ κοντά στις ακτές, με αποτέλεσμα να προσαράξει σε μια ξέρα. Αρχικά το πλήρωμα προσπάθησε να απομακρύνει τη Μέδουσα ώστε να συνεχίσει την πορεία της με ασφάλεια, αλλά δεν κατάφερε.
Η εγκατάλειψη του πλοίου ήταν επιτακτική, αλλά οι σωσίβιες λέμβοι, ανεπαρκείς για να χωρέσουν όλους τους επιβάτες. Έτσι κατασκευάστηκε η «σχεδία της Μέδουσας» πάνω στην οποία στριμώχτηκαν περίπου 150 άνθρωποι, οι περισσότεροι άντρες. Στην αρχή η πρόχειρη κατασκευή που είχαν φτιάξει βιαστικά οι μαραγκοί του πλοίου ήταν δεμένη με τις λέμβους, αλλά αποκόπηκε. Εκ των υστέρων αναφέρθηκε ότι τα σκοινιά είχε κόψει ο ίδιος ο κυβερνήτης του πλοίου ο οποίος ήταν σε μια από τις βάρκες, αλλά αυτό δεν αποδείχτηκε.
Η σχεδία ήταν παραδομένη στις καιρικές συνθήκες και έπλεε χωρίς προορισμό για 13 ολόκληρες ημέρες. Σε αυτό το χρονικό διάστημα διαδραματίστηκαν φριχτές σκηνές. Οι ναυαγοί δεν είχαν παρά ελάχιστες προμήθειες που τελείωσαν γρήγορα. Πολλοί από αυτούς δεν άντεξαν και πέθαναν από την πείνα, τη δίψα και τις κακουχίες.
6 med3

Οι υπόλοιποι μέσα στην απελπισία τους και την ανάγκη για επιβίωση αναγκάστηκαν να φάνε ορισμένα πτώματα τα οποία πρώτα ξέραιναν στον ήλιο. Τη σχεδία εντόπισε το πλοίο «Άργος» και περισυνέλεξε ζωντανούς μόνο 15 επιβάτες, από τους οποίους τελικά έζησαν οι 10. Τα περιστατικά κανιβαλισμού που εκτυλίχθηκαν πάνω στη σχεδία έγιναν γνωστά από τις μαρτυρίες των επιζώντων. Η υπόθεση τάραξε τα νερά της γαλλικής κοινωνίας και η νέα «κυβέρνηση» του Λουδοβίκου του ΧVIII (ο Ναπολέων είχε ηττηθεί ένα χρόνο πριν στο Βατερλώ) δέχτηκε σκληρή κριτική. Έτσι ο στίχος «να δούμε ποιος, ποιος, ποιος, θα φαγωθεί» έχει κυριολεκτική και μακάβρια σημασία....

Ο πίνακας του Ζερικώ...
Εκτός από παιδικό τραγουδάκι, η ιστορία της Μέδουσας έγινε και πίνακας ζωγραφικής. Ο Γάλλος ζωγράφος Τεοντό Ζερικώ εμπνεύστηκε από την τραγωδία και δημιούργησε το πίνακά του τον οποίο ονόμασε «Σχεδία της Μέδουσας».
THODOR1

Το πρωτότυπο έργο, που σήμερα έχει κυκλοφορήσει σε αμέτρητα αντίγραφα και είναι πολύ αναγνωρίσιμο, ήταν πολύ μεγάλο, με διαστάσεις 4,19Χ 7,16 εκατοστά. Ο Ζερικώ μελέτησε σε βάθος την περίπτωση του ναυαγίου και για να έχει ολοκληρωμένη άποψη για τα όσα διαδραματίστηκαν πάνω στη σχεδία, επισκέφτηκε κάποιους από τους επιζώντες στο νοσοκομείο και ζήτησε να δει κάποια από τα πτώματα στο νεκροτομείο.
Συναντήθηκε με τον διασωθέντα μαραγκό του πλοίου, ο οποίος κατασκεύασε ένα πιστό αντίγραφο της σχεδίας και κλείστηκε 8 ολόκληρους μήνες στο εργαστήριό του για να ολοκληρώσει τον πίνακα. Ο Ζερικώ πέθανε 5 χρόνια μετά την ολοκλήρωση του έργου και μέχρι τότε η «σχεδία της Μέδουσας» δεν είχε πουληθεί. Αργότερα τον πίνακα αγόρασε η γαλλική κυβέρνηση και έκτοτε αποτελεί ένα από τα διάσημα εκθέματα του μουσείου του Λούβρου....

Πηγή: mixanitouxronou