ΕΛΛΑΣ

ΕΛΛΑΣ

ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

23.8.16

"Δεν έχω άλλη υπομονή"

«Δεν έχω πλέον υπομονή για κάποια πράγματα, όχι επειδή έγινα αλαζόνας, 
αλλά απλώς και μόνο επειδή έχω φτάσει σε ένα σημείο στη ζωή μου όπου δεν θέλω να χάνω πια χρόνο με ό,τι με δυσαρεστεί ή με πονάει. 

Δεν έχω καθόλου υπομονή για τον κυνισμό, την υπερβολική κριτική και τις απαιτήσεις οποιασδήποτε φύσης. 

Έχασα τη θέληση να ευχαριστήσω αυτούς που δεν τους αρέσω, να αγαπώ αυτούς που δεν μ “αγαπάνε και να χαμογελώ σε όσους δεν θέλουν να μου χαμογελάσουν. 

Δεν χαρίζω πλέον ούτε ένα λεπτό στους ψεύτες και τους χειριστικούς. Αποφάσισα να μην συνυπάρχω άλλο με την προσποίηση, την υποκρισία, την ανεντιμότητα και τον φτηνό έπαινο. 

Δεν ανέχομαι πια τη δήθεν πολυμάθεια, ούτε την ακαδημαϊκή αλαζονεία. Δεν συμπλέω με το λαϊκίστικο κουτσομπολιό. 
Μισώ τις συγκρούσεις και τις συγκρίσεις. 

Πιστεύω σε έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις και γι “αυτό αποφεύγω τους ανθρώπους με αυστηρή και άκαμπτη προσωπικότητα. Φιλία χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει και η προδοσία στη φιλία δεν χωράει. 

Δεν τα πάω καλά με όσους δεν ξέρουν πώς να χαρίσουν μια φιλοφρόνηση ή μια λέξη ενθάρρυνσης. 

Οι υπερβολές με κουράζουν και δύσκολα αποδέχομαι όσους δεν συμπαθούν τα ζώα. Και πάνω από όλα δεν έχω υπομονή για όποιον δεν αξίζει την υπομονή μου». 


José Micard Teixeira

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου